اعلام رسمی شهادت حاج احمد متوسلیان پس از ۴۱ سال نوشت: متوسلیان زنده است مادامی که آرمان آزادی قدس زنده است. متن این یادداشت بدین شرح است: احمد متوسلیان در این سال‌ها بیش از آنکه یک نام باشد تداعی کننده یک نسل و رسم بوده است. متوسلیان فرزند دیگری از مکتب خمینی است، همچون

اصلی بود. اسمش «احمد متوسلیان یزدی» بود و حج هم رفت به فضل خدا در سال ۱۳۶۰ و شد «حاج احمد». خرمشهر که فتح شد چند روز بعد رژیم صهیونیستی به لبنان حمله کرد و دولت لبنان به کشورهای دنیا درخواست امداد نظامی، غذایی و دارویی داد. حاج احمد هم به همراه یک هیأت دیپلماتیک عازم

و تصّور بازگشت «حاج احمد متوسلیان» و سه همرزم کهف نشین و فراموش شدۀ او پس از 38 سال دوری و بی خبریِ مطلق، در همین روزها و روزگارِ پرحادثه به میهن عزیزمان، الحق که شیرین و گواراست. مجسم کنیم حاج احمد با سر و رویی که گرد پیری بر آن نشسته، به شهر خودش تهران بازگشته و پس از قریب به

سردار جاویدالاثر احمد متوسلیان که در سالهای ابتدایی جنگ پس از فتح کردستانات و فتح خرمشهر، راهی سوریه شد، در جاده برباره به همراه سه همرزم دیگرش به اسارت درآمد وتاکنون نیز خبر موثقی از سرنوشت آنها در دست نیست. گرچه احمد متوسلیان را بیشتر به «فاتح خونین شهر» می شناسند